Konstantin Nikołajewicz Morozow (ur. 1961, Kujbyszew/Samara) – rosyjski historyk, specjalista w zakresie historii politycznej Rosji XIX–XX w., zwłaszcza ruchu rewolucyjnego (eserzy), politycznego terroru i pamięci historycznej. Doktor nauk historycznych (2007; dysertacja o procesie eserów i „walce więziennej” 1922–1926).

W latach 2019–2022 był starszym/-wiodącym pracownikiem naukowym w Instytucie Historii Rosji RAN; wcześniej profesor w Szkole Aktualnych Badań Humanistycznych ION RANHiGS (Moskwa) oraz związany m.in. z „Szaninką” (MHSE/MSSES). Po marcu 2022 r. pracuje poza Rosją. W latach 2022–2024 był visiting researcher w CERCEC (EHESS, Paryż) w programie PAUSE.

Współpracownik i działacz środowiska Memoriału, kieruje programem „Historia walki sił antyautorytarnych w Rosji i na emigracji”.

Autor monografii, edycji źródeł i licznych artykułów (m.in. książka Boris Savinkov. Opyt naucznej biografii, 2022).